Zbiorniki ekonomiczne jako model postępowania w prywatyzacji.

Wybór kierunków i celów przekształceń własnościowych polskiej gospodarki jest nadal, i to nie tylko w środowisku ekonomistów, przedmiotem ciągłych sporów i dyskusji. Wynika to zarówno z faktu istnienia wielu koncepcji i poglądów na temat przekształceń, jak również nie bez znaczenia jest okres bliskiego włączenia gospodarki Polski do struktur gospodarki Unii Europejskiej. Konflikt zwolenników różnych opcji i kierunków procesu restrukturyzacji a następnie prywatyzacji wynika przede wszystkim z różnic w postrzeganiu tempa i kierunku tego procesu, roli państwa i dojrzałości mechanizmu rynkowego w tym procesie. Są to tzw. zbiorniki ekonomiczne jakie sprawdziły się w innych gospodarkach. Sprywatyzowane przedsiębiorstwa cechują się rodzajem ścieżki przeprowadzonej prywatyzacji a więc, występowaniem różnic w metodach i sposobach zarządzania oraz - co jest szczególnie ważnym-różnic w poziomie, strukturze i jakości majątku a także w sposobie i źródłach jego finansowania. Poglądy ekonomistów na ten temat polaryzują się wokół dwóch biegunowo przeciwstawnych stanowisk.